Achégase o inverno... O próximo 14 de abril estrease nos Usa "Xogo de Tronos", A España chegará no mes de maio. Poñemos eiquí as imaxes ofrecidas pola canle HBO dos primeiros capitulos e animamos a todos a que se acheguen á lectura desta espectacular saga épica do autor G.R.R. Martin. Sen perxuizos e evitando odiosas comparacións, é unha lectura que engancha dende os primeiras verbas de tal forma que so dexesas retomala para saber se xa chegou o inverno... ¿ou ainda non?.
Habia una vez una niña muy buena. Se llama Laura o si quieres María. Un día dijo su madre: vete a buscar flores anda que vamos a decorar la casa. Así se fué a buscar flores.
Mientras iba a buscar flores, se encontró con una niña de pelo rizado. Ella tambien buscaba flores y decidieron ir juntas. Se llamaba Flor.
Al final vieron un bosque lleno de flores. Flor cogió una !volvió a crecer!. Entonces vieron una chica que dijo: coger todo lo que querais.
Habia unha vez unha nena moi boa. Chámase Laura ou se queres María. Un día dixo a súa nai: vaiche a buscar flores anda que imos decorar a casa. Así se fué a buscar flores.
Mentres ía buscar flores, atopouse cunha nena de pelo rizado. Ela tambien buscaba flores e decidiron ir xuntas. Chamábase Flor.
Ao final viron un bosque cheo de flores. Flor colleu unha !volveu crecer!. Entón viron unha moza que dixo: coller todo o que querais.
Sómolo cando queremos que o estado recupere certas competencias porque non facemos da centralización ou descentralización dogmas de fe nin virtudes por si mesmas, porque naquilo que se demostrou un mellor funcionamento debemos seguir na mesma liña, e naquilo que se voltou un disparate debemos cambialo.
Sómolo cando defendemos a liberdade de mercado e o somos cando defendemos a xustiza social. Sómolo cando nos din liberais e cando nos din socialistas.
Somos progresistas cando defendemos a idea da nación cama a única capaz de defender a igualdade e a liberdade dos individuos que a conforman. Sómolo cando recoñecemos que aquelo que nos fai diferentes a uns de outros, non nos separa se non que nos une.Sen sentimentalismo, sen bandeiras, sen mitos e sen excluír a ninguén e sen que ninguén se senta excluído.
Somos progresistas cando dubidamos, cando non sabemos con certeza, cando non temos solucións para todo, cando non nos escudamos nas tapas do libro roxo, nin do libro verde nin do libro azul.Cando escoitamos.
Somos moitas cousas, e para algúns, algunha bastante fea, pero ante todo somos progresistas.
Somos progresistas.
Lo somos cuándo queremos que el estado recupere ciertas competencias porque no hacemos de la centralización o descentralización dogmas de fe ni virtudes por sí mismas, porque en aquello que se demostró un mejor funcionamiento debemos seguir en la misma línea, y en aquello que se voltou un disparate debemos cambiarlo.
Lo somos cuándo defendemos la libertad de mercado y lo somos cuándo defendemos la justicia social. Lo somos cuándo nos dicen liberales y cuándo nos dicen socialistas.
Somos progresistas cuándo defendemos la idea de la nación cama a única capaz de defender la igualdad y la libertad de los individuos que la conforman. Lo somos cuándo reconocemos que aquelo que nos hace diferentes a unos de otros, no nos separa si no que nos une.Sin sentimentalismo, sin banderas, sin mitos y sin excluir a nadie y sin que nadie se sienta excluido.
Somos progresistas cuándo dudamos, cuándo no sabemos con certeza, cuándo no tenemos soluciones para todo, cuándo no nos escudamos en las tapas del libro rojo, ni del libro verde ni del libro azul.Cuándo escuchamos.
Somos muchas cosas, y para algunos, alguna bastante fea, pero ante todo somos progresistas.